Wolni z wolnymi, równi z równymi i zacni z zacnymi.

Rex regnat et non gubernat

  • Thomas Jefferson

    Kiedy obywatele obawiają się swojego rządu, jest to tyrania. Gdy to rząd obawia się obywateli, mamy do czynienia z wolnością.
  • Margaret Thatcher

    Unia Europejska jest skazana na niepowodzenie, gdyż jest czymś szalonym, utopijnym projektem, pomnikiem pychy lewicowych intelektualistów.
  • Włodzimierz Lenin

    Socjalizm to nic innego jak państwowy monopol kapitalistyczny stworzony dla korzyści wszystkich ludzi.
  • Ralph Waldo Emmerson

    Religia jednego wieku staje się literacką rozrywką następnych.
  • Soren Kierkegaard

    Są dwa sposoby w jakie człowiek może dać się ogłupić. Pierwszy to uwierzyć w rzeczy nieprawdziwe. Drugi, to nie wierzyć w prawdziwe.
  • Ayn Rand

    Jako że nie istnieje taki byt, jak “społeczeństwo”, ponieważ społeczeństwo to pewna liczba indywidualnych jednostek, zatem idea, że “społeczny interes” jest ważniejszy od interesu jednostek, oznacza jedno: że interes i prawa niektórych jednostek zyskuje przewagę nad interesem i prawami pozostałych.
  • Terence McKenna

    Skoro już w XIX wieku zgodziliśmy się przyznać, że człowiek pochodzi od małpy, najwyższy czas pogodzić się z faktem, że były to naćpane małpy.
  • Aleister Crowley

    Czyn wole swą, niechaj będzie całym Prawem.

    Nie masz żadnego prawa prócz czynienia twej woli. Czyn ja i nikt inny nie powie nie.

    Każdy mężczyzna i każda kobieta jest gwiazdą.

    Nie ma boga prócz człowieka.

    Człowiek ma prawo żyć wedle swych własnych praw
    żyć tak jak tego chce
    pracować tak jak chce
    bawić się tak jak chce
    odpoczywać tak jak chce
    umrzeć kiedy i jak chce

    Człowiek ma prawo jeść to co chce: pić to co chce: mieszkać tam gdzie chce: podróżować po powierzchni Ziemi tam gdzie tylko chce.

    Człowiek ma prawo myśleć co chce
    mówić co chce: pisać co chce: rysować, malować, rzeźbić, ryć, odlewać, budować co chce: ubierać się jak chce

    Człowiek ma prawo kochać jak chce

    Człowiek ma prawo zabijać tych, którzy uniemożliwiają mu korzystanie z tych praw

    niewolnicy będą służyć

    Miłość jest prawem, miłość podług woli.
  • Anarchizm metodologiczny

    Anarchizm metodologiczny - jest programem (a właciwie antyprogramem), zgodnie z którym należy z wielką ostrożnością podchodzić do każdej dyrektywy metodologicznej, (w tym do samego anarchizmu) bowiem zaistnieć może sytuacja, w której lepiej jest z anarchizmu zrezygnować (aby nie hamować rozwoju wiedzy) niż go utrzymywać.
    Paul Feyerabend
  • Strony

WYCIECZKA NA KRESY POŁUDNIOWO-WSCHODNIE – LISTOPAD 2016 (plan)

Posted by psychoneurocybernauta w dniu 24 września 2016

Olesko > Podhorce > Brody > Poczajów > Krzemieniec > Wiśniowiec > Podkamień

Olesko

Olesko położone jest 23 km na północ od Złoczowa, 72 km od Lwowa, 5 km od Podhorców przy szosie kijowskiej, nad jednym z ramion Styru, zwanym Liberią.

Olesko leży około 70 km na wschód od Lwowa.

Po drodze zatrzymaliśmy się w Olesku celem zwiedzenia zamku, w którym 17 sierpnia 1629r. urodził się Jan III Sobieski i Michał Korybut Wiśniowiecki w 1640r.

Zamek zlokalizowany jest na wzgórzu. Został zbudowany w XIV wieku. Był wielokrotnie niszczony przez Tatarów, a jego właścicielami byli Sienieńscy, Kamienieccy, Herburtowie, Daniłowicze, Sobiescy i Rzewuscy.

W dwusetną rocznicę bitwy wiedeńskiej zamek został wykupiony przez władze galicyjskie i starannie odnowiony. Później był kilkakrotnie niszczony i odbudowywany. Po drugiej wojnie światowej, ponownie odbudowany w latach 1961-65. Od roku 1975 mieści się w zamku filia lwowskiej galerii obrazów. Ekspozycja obejmuje dzieła malarstwa, rzeźby, ikony, gobeliny, różnorakie sprzęty pochodzące z kościołów, dworów i cerkwii, opustoszałych po II Wojnie. Najcenniejszą pozycją jest obraz „Bitwa pod Wiedniem” pędzla Altomontego.
Przy drodze do Brodów stoi monumentalne kuriozum minionej epoki – gigantyczny pomnik armii konnej Budionnego, która właśnie w tym miejscu została zatrzymana przez Polaków w marszu na Lwów w sierpniu 1920r.

Podhorce

Na podstawie Słownika geograficznego Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich to: wieś w powiecie złoczowskim, położona 8 km na południowy-wschód od sądu powiatowego w Olesku, 17 km na północny-wschód od sądu powiatowego, stacji kolejowej i urzędu poczty i telegrafu w Złoczowie i około 17 km od Brodów.

Niedaleko Oleska leżą Podhorce.

Hetman Stanisław Koniecpolski (właściciel Brodów) zakupił w 1637r zakupił Podhorce i okoliczne wsie i wybudował pałac, mający stanowić letnią rezydencję. Prace wykończeniowe i dekoracyjne trwały dwadzieścia lat. Później jego wnuk, w 1682r., zapisał dobra Sobieskim. W kilkadziesiąt lat później, w 1720 roku, Konstanty Sobieski sprzedał zamek wraz z dobrami Rzewuskim, którzy rezydencję przebudowali i nadali jej obecny kształt. We wnętrzach zamku mieściła się galeria malarstwa licząca ponad pięćset obrazów, głównie kopie wielkich malarzy lub dzieła malarzy miejscowych, osób panujących i wybitnych osobistości Rzeczypospolitej. W. Rzewuski zatrudniał nadwornego malarza Sz. Czechowicza, który pozostawił ponad sto dzieł. Ostatnim właścicielem z Rzewuskich był Leon Rzewuski, który w 1685r. sprzedał dobra z pałacem księciu Sanguszce. Ostatni właściciciel Podhorców, książę Sanguszko, w obliczu II Wojny Światowej, wywiózł główne dzieła z Podhorców i Gumnisk i poprzez Rumunię ulokował je w Brazylii, w Sao Paolo. Część zbiorów podhoreckich znajduje się w Tarnowie, w muzeum.

Najcięższe czasy dla Podhorców przypadły na II Wojnę Światową i lata władzy sowieckiej. Po wojnie w pałacu urządzono szpital dla osób chorych na płuca. Sale podzielono na małe salki. W latach 50-tych wybuchł pożar, który zniszczył wspaniałe stropy sal. W jego murach kręcono wielokrotnie filmy, między innymi „Potop”. Obecnie pałac należy do Lwowskiej Galerii Sztuki. Wewnątrz jest zupełnie zdewastowany. Obok zamku, w parku, znajduje się kościół zamkowy, p.w. św. Józefa, później parafialny, ufundowany w latach 1752-66 przez Rzewuskich i pełniący funkcję swoistego mauzoleum rodu.

Brody

Miasto prywatne założone w 1584 pod nazwą Lubicz przez Stanisława Żółkiewskiego. Do pierwszego rozbioru w 1772 województwo ruskie, ziemia lwowska, powiat brodzki Rzeczypospolitej.

Walki o stary brodzki kościół p.w. Podwyższenia Krzyża Świętego. Walka o kościół rzymsko-katolicki trwała kilka miesięcy. Ludzie modlili się na ulicy i wysłuchiwali mszy św. W deszczu i śniegu. Jednakże kościół rzymsko-katolicki przekazano na cerkiew greko-katolicką i od tej pory, czyli od 1992r. czynna jest tam cerkiew po pewnych zmianach zewnętrznych i wewnętrznych.

Przez dłuższy czas kościoła rzymsko-katolickiego nie było. Msze św. odprawiały się pod gołym niebem, wreszcie ustawiono barak – kaplicę, w której odprawiane są msze św. obok tej kaplicy jest budowany od kilku lat kościół rzymsko-katolicki, w tym roku został pokryty blachą.

  • Pałac Potockich w Brodach
  • Zamek w Brodach
  • Wielka Synagoga w Brodach
  • Kościół parafialny, wybudowany w stylu renesansowym z 1596 roku
  • Klasztor dominikanów (Czerwony Klasztor) z XVII wieku
  • Cerkiew św. Jura z 1625 r. z ikonostasem
  • Pozostałości wałów miejskich z XVII wieku
  • Cerkiew Bogurodzicy z 1600 roku
  • Budynek „Sokoła”
  • Pałac Tyszkiewiczów
  • „Hotel Bristol”
  • „Hotel Ewropa”
  • Cmentarz żydowski

Poczajów

herb oraz prawa miejskie nadane przez króla Stanisława Augusta w roku 1778; do 1939 w granicach II Rzeczypospolitej (województwo wołyńskie, powiat krzemieniecki)

Poczajów położony jest na grzbiecie wyniosłego wzgórza opodal Podkamienia, między Brodami a Krzemieńcem

Ławra Poczajowska przedstawia się okazale, kapie od złota. Na teren Ławry kobiety wpuszczane są jedynie w spódnicach (nie spodniach) i w chustkach na głowie. Monastyr w Poczajowie jest ośrodkiem kultu maryjnego, miejsce święte prawosławia. Jego początki sięgają XIV wieku, kiedy to w pieczarach zamieszkiwali prawosławni mnisi. Wówczas również wystawiono cerkiew i klasztor. Najświętsza Bogurodzica, która pozostawiła tu ślad swojej stopy, objawiła się na szczycie góry w słupie ognia. W tym miejscu powstało źródło, którego woda uzdrawia przybywających pielgrzymów. W 1597r. szlachcianka Anna z Kozińskich Hojska, przekazała klasztorowi cudowną ikonę Bogurodzicy. Ikona słynąca cudami przyciągała pielgrzymów z całej Rzeczypospolitej z Poczajowa, jako do ruskiej Częstochowy. Przez około 100 lat monastyr był zajęty przez grekokatolików. Od 1832r. po powstaniu listopadowym, władze carskie skasowały zakon bazylianów, a klasztor przeszedł w ręce zakonników prawosławnych. Unia brzeska została zniesiona dekretem carskim, a grekokatolików siłą wcielono do prawosławia. Monastyr jest żywym ośrodkiem religijnym prawosławia do dnia dzisiejszego.

Ławra Poczajowska

Z Poczajowa, po zrobieniu kilku zdjęć, i przy nie najlepszej pogodzie, wyruszyliśmy do Krzemieńca.

Krzemieniec

Krzemieniec, Krzemieniec Wołyński (ukr. Крем’янець (Kremjaneć), Кременець (Kremeneć), łac. Cremenecia) –miasto wydzielone z rejonu na Ukrainie, w obwodzie tarnopolskim, siedziba rejonu krzemienieckiego, u podnóża Wzgórz Krzemienieckich na Wołyniu.

Był miastem królewskim Korony Królestwa Polskiego.

W drodze do Krzemieńca mijaliśmy głównie pola leżące odłogiem, gdzieniegdzie leżały wsie zaniedbane, bez nowych domów, ze starymi drzewami owocowymi, bez nowych nasadzeń. Tych wsi było bardzo niewiele, polskie wsie zniknęły w czasie II wojny światowej, wymordowane przez bandy UPA, po tych wsiach nie zostały nawet kominy, ani drzewa owocowe.

Krzemieniec pięknie położony w długim jarze Gór Krzemienieckich, dzięki pięknym widokom ziemia krzemieniecka była nazwana Wołyńską Szwajcarią, a Krzemieniec Atenami Wołynia. Otoczony jest kilkoma wzniesieniami: najważniejsza jest Góra Bony z ruinami dawnego zamku, zwana też Górą Zamkową. W 1536r. zamek wraz z miastem otrzymała królowa Bona, była ona fundatorką pierwszej krzemienieckiej fary.

Charakterystyczną budowlą Krzemieńca jest barokowy zespół kościoła i klasztoru jezuitów wzniesiony przez Wiśniowieckich w latach 1720-40. Po kasacie zakonu jezuitów w 1773r. obiekty klasztorne przekazano Komisji Edukacji Narodowej (KEN). Z nią związane są początki najpierw gimnazjum (1805), a później liceum (1818). Założycielem tych szkół był Tadeusz Czacki, wspierany przez H. Kołłątaja i A. Czartoryskiego. Była to wzorowa szkoła średnia, mająca w założeniu twórców stać się zalążkiem przyszłego uniwersytetu. T. Czacki czuwał nad wychowaniem młodzieży i obyczajami.

Starannie dobrane grono profesorskie stanowili: J.Lelewel, A.Feliński, E.Słowacki, J.Korzeniowski. Liceum zamknięto w 1831r. po powstaniu listopadowym, a bogata biblioteka i zbiory uczelni stały się zaczątkiem Uniwersytetu Kijowskiego. W 1922r. na rozkaz Piłsudskiego Liceum Krzemienieckie wznowiło działalność, która trwała do 1939r. Krzemieniec związany jest również z naszym poetą Juliuszem Słowackim, który tu urodził się 4 IX 1809r., mieszkał i uczęszczał do Liceum Krzemienieckiego. Jego ojciec był profesorem w tym liceum. W dworku J.Słowackiego obecnie znajduje się muzeum a na terenie pomnik J. Słowackiego. Dworek Słowackiego – jego muzeum jest pięknie odnowione i wewnątrz ciekawie wyposażone (przez polską stronę rządową).

W Krzemieńcu jeszcze mieszka dużo Polaków i stan zabytków polskich jest w znacznie lepszym stanie aniżeli w innych miejscowościach dawnych Kresów Polski.

  • zamek w Krzemieńcu
  • zespół klasztorny oo. jezuitów
  • klasztor jezuitów – Liceum Krzemienieckie jest najbardziej charakterystyczną budowlą Krzemieńca, która powstała w latach 1731–1753[19] według projektu architekta – jezuity Pawła Giżyckiego z fundacji książąt Wiśniowieckich.
  • kościół pw. św. Ignacego Loyoli i św. Stanisława. Po kasacji zakonu jezuitów w 1773 r. kościół zamieniono w parafialny, a następnie w 1832 roku w cerkiew prawosławną, kiedy to został odebrany katolikom, którzy odzyskali go w 1920 roku w czasach II Rzeczypospolitej.
  • katolicki kościół pw. św. Stanisława Biskupa z lat 1853–1857 został wybudowany na wzór kościoła św. Katarzyny w Sankt Petersburgu. Wewnątrz znajduje się pomnik Juliusza Słowackiego. Do jego zachowania w czasach sowieckich przyczynili się miejscowi Polacy, przekonując Rosjan, że chodzi tu o upamiętnienie „rewolucyjnego poety”. Po roku 1946 budowla używana była jako sala sportowa. Obecnie kościół zamieniono na cerkiew Przemienienia Pańskiego jako własność Ukraińskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego
  • kościół, który jako fara został przekazany franciszkanom w początkach XVII w., ufundowała w roku 1538 królowa Bona Sforza. Franciszkanów sprowadził biskup łucki Marcin Szyszkowski. Istniejącą dziś świątynię ufundowali w 1606 Książęta Wiśniowieccy i Zbarascy – oni sfinansowali też budowę klasztoru. Kościół znacznie przebudowano i powiększono w połowie XVII w. Wówczas też powstała dzwonnica. W roku 1832 w ramach represji po upadku powstania listopadowego, klasztor zamknięto, a świątynię przekazano wiernym prawosławnym. Obecnie sobór pw. św. Mikołaja
  • żeński monaster Objawienia Pańskiego stoi przy ulicy Szewczenki (do 1939 Szerokiej). Jest on kontynuatorem tradycji prawosławnego klasztoru założonego w 1636, który w XVIII w. został przejęty przez jezuitów, następnie przekazany bazylianom. W 1805[22] Tadeusz Czacki doprowadził do przeniesienia zakonników do budynków osiemnastowiecznego klasztoru reformatów (ufundowany w 1750 przez Stanisława Potockiego, wojewodę poznańskiego), zaś dawny obiekt klasztorny włączył do kompleksu budynków Liceum Krzemienieckiego. Bazylianie działali w Krzemieńcu do 1832, gdy w ramach represji po powstaniu listopadowym decyzją władz carskich budynek został przejęty na katedrę przez Rosyjski Kościół Prawosławny i przebudowany w stylu bizantyjskim. W czasach II Rzeczypospolitej rezydował tutaj prawosławny biskup wołyński
  • Bliźniaki Krzemienieckie – dwie złączone kamienice z przełomu XVII i XVIII wieku, znajdują się w centralnym punkcie miasta.
  • cmentarze
  • synagoga

Podkamień

Podkamień leży 5 km od Załoziec, w pobliżu Poczajowa, między Brodami a Krzemieńcem.

Z Krzemieńca wyruszyliśmy do Podkamienia, naszej podolskiej Częstochowy. Podkamień położony jest na południowy-wschód od Brodów. W granicach Rzeczypospolitej znalazł się w XIV wieku. Podkamień nazwę swą wywodzi od olbrzymiej samotnie stojącej skały, wznoszącej się u stóp zespołu klasztornego, a cała góra została nazwana Świętą Górą Różańcową.

Już na przełomie XVI i XVII wieku istniał tu zamek Cetnerów oraz kaplica z cudownym obrazem Matki Boskiej Podkamieńskiej (jest to kopia obrazu Matki Boskiej Śnieżnej, Santa Maria Maggiore), dzięki któremu miejscowość stała się jednym z największych sanktuariów maryjnych na Rusi Czerwonej. Świętym wizerunkiem opiekowali się dominikanie, dla których Baltazar Cetner wybudował w latach 1612-95 ufortyfikowany klasztor, kościół ukończono dopiero w drugiej połowie XVIII wieku. Klasztor i kościół był kilkakrotnie napadany przez Tatarów i całkowicie niszczony, ostatnio w 1519r., latem klasztor i kościół zrównano z ziemią. Pomocy w odbudowie kościoła i klasztoru udzieliła rodzina Sobieskich. Król Jan III odnosił się do tego miejsca z wielkim pietyzmem. Najważniejszą datą w historii Podkamienia jest rok koronacji obrazu Matki Bożej w 1727r. Świątynia ostateczny kształt otrzymała pod koniec XVIIIw., stąd jej styl barokowy. Po rozbiorach Polski dominikanie pozostali w Podkamieniu, ale klasztor pozbawiono majątku. W czasie I wojny światowej uległ on całkowitemu zniszczeniu. Wraz z kościołem spalono bezcenną bibliotekę (5 tysięcy tomów, w tym liczne rękopisy) oraz obrazy Sz. Czechowicza: „Madonna” i „Święta Katarzyna”.

Lata międzywojenne były dla Podkamienia okresem stabilizacji i ożywienia działalności kaznodziejskiej i pedagogicznej (szkoła podstawowa). Wybuch II wojny światowej był tragiczny dla klasztoru, mieszkańców Podkamienia, uciekinierów z Wołynia i okolicy. 12 III 1944r. duży oddział UPA wzmocniony siłami „Ukrainische Hilfspolizei” wtargnął podstępnie do klasztoru i wymordował ok. 300 Polaków, łącznie z miasteczkiem zginęło ok. 800-900 osób. Gdy ziemie zagarnął Związek Radziecki dominikanie musieli natychmiast opuścić klasztor, powstała w nim spółdzielnia rzemieślnicza, a później szpital psychiatryczny. Obecnie klasztor został przekazany greko-katolickim mnichom. W podobnym stanie ruiny znajduje się klasztor. Obecny stan kościoła i klasztoru przywołał tragiczne wspomnienia z II wojny światowej – rzeź Polaków. Polski zabytek jest w stanie opuszczenia i całkowitej degradacji. Dookoła czarnoziem leży odłogiem, okolica robi wrażenie wymarłej, drogi są w stanie katastrofalnym, trzęsie i kurzy się za samochodem.

Wiśniowiec

Miasto liczy około 3400 mieszkańców. osiedle typu miejskiego leżące w obwodzie tarnopolskim Ukrainy, w rejonie zbaraskim, dawna siedziba magnaterii polskiej.

  • pałac Wiśniowieckich z 1720 r. przebudowany przez Mniszchów w XIX wieku
  • park pałacowy o powierzchni 8 ha, obecnie park krajobrazowy objęty ochroną[1].
  • cerkiew Wniebowstąpienia Pańskiego (Wozniesieńska) z 1530 r.[3]
  • drewniana cerkiew pw. św. Michała z 1726 r., przebudowana w XIX wieku[1].
  • klasztor oo. karmelitów bosych[4], obecnie mieści się w nim internat[1].
  • kościół klasztorny pw. św. Michała Archanioła z 1740 r. – spalony w 1944 roku przez UPA, ruiny wysadzono w czasach sowieckich. Obecnie nie ma po nim śladu[1][5].
Reklamy

Skomentuj

Please log in using one of these methods to post your comment:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

 
%d blogerów lubi to: