Wolni z wolnymi, równi z równymi i zacni z zacnymi.

Rex regnat et non gubernat

  • Thomas Jefferson

    Kiedy obywatele obawiają się swojego rządu, jest to tyrania. Gdy to rząd obawia się obywateli, mamy do czynienia z wolnością.
  • Margaret Thatcher

    Unia Europejska jest skazana na niepowodzenie, gdyż jest czymś szalonym, utopijnym projektem, pomnikiem pychy lewicowych intelektualistów.
  • Włodzimierz Lenin

    Socjalizm to nic innego jak państwowy monopol kapitalistyczny stworzony dla korzyści wszystkich ludzi.
  • Ralph Waldo Emmerson

    Religia jednego wieku staje się literacką rozrywką następnych.
  • Soren Kierkegaard

    Są dwa sposoby w jakie człowiek może dać się ogłupić. Pierwszy to uwierzyć w rzeczy nieprawdziwe. Drugi, to nie wierzyć w prawdziwe.
  • Ayn Rand

    Jako że nie istnieje taki byt, jak “społeczeństwo”, ponieważ społeczeństwo to pewna liczba indywidualnych jednostek, zatem idea, że “społeczny interes” jest ważniejszy od interesu jednostek, oznacza jedno: że interes i prawa niektórych jednostek zyskuje przewagę nad interesem i prawami pozostałych.
  • Terence McKenna

    Skoro już w XIX wieku zgodziliśmy się przyznać, że człowiek pochodzi od małpy, najwyższy czas pogodzić się z faktem, że były to naćpane małpy.
  • Aleister Crowley

    Czyn wole swą, niechaj będzie całym Prawem.

    Nie masz żadnego prawa prócz czynienia twej woli. Czyn ja i nikt inny nie powie nie.

    Każdy mężczyzna i każda kobieta jest gwiazdą.

    Nie ma boga prócz człowieka.

    Człowiek ma prawo żyć wedle swych własnych praw
    żyć tak jak tego chce
    pracować tak jak chce
    bawić się tak jak chce
    odpoczywać tak jak chce
    umrzeć kiedy i jak chce

    Człowiek ma prawo jeść to co chce: pić to co chce: mieszkać tam gdzie chce: podróżować po powierzchni Ziemi tam gdzie tylko chce.

    Człowiek ma prawo myśleć co chce
    mówić co chce: pisać co chce: rysować, malować, rzeźbić, ryć, odlewać, budować co chce: ubierać się jak chce

    Człowiek ma prawo kochać jak chce

    Człowiek ma prawo zabijać tych, którzy uniemożliwiają mu korzystanie z tych praw

    niewolnicy będą służyć

    Miłość jest prawem, miłość podług woli.
  • Anarchizm metodologiczny

    Anarchizm metodologiczny - jest programem (a właciwie antyprogramem), zgodnie z którym należy z wielką ostrożnością podchodzić do każdej dyrektywy metodologicznej, (w tym do samego anarchizmu) bowiem zaistnieć może sytuacja, w której lepiej jest z anarchizmu zrezygnować (aby nie hamować rozwoju wiedzy) niż go utrzymywać.
    Paul Feyerabend
  • Strony

Karl Haushofer a Illuminaci

Posted by psychoneurocybernauta w dniu 27 października 2012

30 stycznia 1939 pewien głupi, mały człowieczek wygłosił dość głupawą mowę. Oświadczył między innymi:

„I jeszcze jedna rzecz, którą chciałbym powiedzieć tego dnia, który stanie się być może pamiętny nie tylko dla nas, Niemców: w swoim życiu wielokrotnie bywałem prorokiem i na ogół wyśmiewano się ze mnie. Podczas mojej walki o władzę to Żydzi przede wszystkim wyśmiewali się z mojego proroctwa, że któregoś dnia zacznę kierować tym państwem, a wraz z nim jego narodem i że między innymi rozwiążę także kwestię żydowską. Wierzę, że od tego czasu tamten hieno waty śmiech niemieckich Żydów uwiązł im w  gardłach. Dziś chcę być prorokiem raz jeszcze: jeśli Żydom z międzynarodowych kręgów finansowych, europejskich i nieeuropejskich, uda się ponownie wciągnąć narody do następnej wojny światowej, wówczas cała rasa żydowska ulegnie zagładzie”. I tak dalej.

Zawsze mówił takie rzeczy. Do 1939 tylko niewielu, tu i ówdzie, zdawało sobie sprawę, że ten mały, głupi człowieczek jest również małym, morderczym potworem, a nawet wśród nich jedynie garstka zauważyła, że w swoich antysemickich diatrybach po raz pierwszy użył słowa Vernichtung – zniszczenie – lecz nawet do nich nie docierało, że on naprawdę myśli to, co mówi.

Faktem jest, że poza niewielkim kręgiem jego przyjaciół, nikt się nie domyślał, co planuje Adolf Hitler.

Poza niewielkim – bardzo niewielkim – kręgiem przyjaciół inni ludzie również nawiązywali bliskie kontakty z Fuhrerem lecz nigdy nie pojęli, co mu chodzi po głowie.

Hermann Rauschning, gubernator Gdańska, na przykład, był zaprzedanym nazistą, dopóki  nie zaczął rozumieć, ku czemu zmierzają pomysły Hitlera. Po ucieczce do Francji Rauschning napisał książkę ostrzegającą przed swoim byłym wodzem. Jej tytuł miał Głos destrukcji i zawierała ona niezwykle wymowną treść, lecz najbardziej interesujące fragmenty nie zostały zumiane ani przez większość czytelników, ani nawet prze samego Rauschninga.

„Ten, kto widzi w narodowym socjalizmię jedynie ruch polityczny, niewiele o nim wie”, powiedział Rauschningowi Hitler i zostało to zacytowane w tej książce lecz Rauschning oraz jego czytelnicy nadal uważali narodowy socjalizm za złowrogi i niebezpieczny ruch polityczny, ale nic ponadto. „Akt tworzenia nie został jeszcze ukończony”, powiedział znowu Hitler, a Rauschning znowu to zapisał, nic nie rozumiejąc. „Ta planeta ulegnie przemianie, której wy, nie wtajemniczeni ludzie, nie potraficie pojąć”, ostrzegł Fiihrer przy innej okazji, a kiedy indziej nadmienił, że nazizm jest nie tylko ruchem politycznym, lecz „czymś więcej niż nową religią”. Rauschning zapisał to wszystko i nic z tego nie zrozumiał. Zapisał nawet raport lekarza Hitlera, który stwierdzał, że ów głupi, mały człowieczek o morderczych zapędach często budził się z krzykiem z koszmarów, iście niezwykłych w swej intensywności, i że krzyczał wtedy: „To On, to On, idzie po mnie!” Stary, poczciwy Hermann Rauschning, Niemiec ze starej szkoły, nie potrafiący uczestniczyć w Nowych Niemczech Narodowego Socjalizmu, przyjął to wszystko jako dowody umysłowego niezrównoważenia Hitlera…

Karl Haushofer nigdy nie był sądzony w Norymberdze. Większość ludzi poproszona o wymienienie ludzi odpowiedzialnych za decyzję dokonania Yernichtung (zniszczenia) nie wspomni jego nazwiska. Nawet większość historyków hitlerowskich Niemiec wyrzuca go do przypisów. Słyszy się jednak dziwne opowieści o jego licznych wyprawach do Tybetu, Japonii i innych krain Wschodu, o jego darze przepowiadania przyszłości i jasnowidzenia.

Legenda głosi nawet, że należał do dziwacznej sekty dysydenckich i najbardziej osobliwych buddystów, którzy powierzyli mu tak poważną misję do wykonania w zachodnim świecie, że przysiągł popełnić samobójstwo, jeśli mu się nie powiedzie. Jeżeli ta ostatnia historyjka była prawdziwa, to Haushoferowi istotnie ta misja musiała się nie powieść, zabił bowiem w marcu 1946 swoją żonę, Marthę, po czym sani wykonał japoński rytuał samobójczy, sepukku.

Jego syn, Albrecht został zgładzony już wcześniej za udział w „spisku oficerów”, którego celem było zabicie Hitlera. (Albrecht napisał o swoim ojcu wiersz: „Ojciec mój przełamał pieczęć/Nie poczuł oddechu Złego/Uwolnił Go, by wędrował po Świecie!”)

To właśnie Karl Haushofer, jasnowidz, mistyk, medium, orientalista, człowiek fanatycznie wierzący w zagubiony kontynent Thule, w 1923 wprowadził Hitlera do Loży Iluminatów w Monachium. Krótko potem Hitler po raz pierwszy usiłował przejąć władzę.

General Haushofer i Rudolf Hess, 1921

—-

Haushofer nigdy nie był członkiem nazistowskiej partii, a wyrażenie głosu niezgody z partią, doprowadziło go do krótkiego uwięzienia. Haushofer ściągał na siebie podejrzenia, ponieważ utrzymywał kontakty z lewym skrzydłem nazistowskiej partii (którego liderem był Gregor Strasser), był ponadto zwolennikiem niemiecko–rosyjskiego przymierza. Nazistowskie lewe skrzydło utrzymywało kontakty z Komunistyczną Partią Niemiec i niektórymi spośród ich liderów, zwłaszcza tymi, którzy znajdowali się pod wpływem ideologii Narodowego bolszewizmu głoszącego niemiecko–rosyjski rewolucyjny alians, którego zwolennikami byli Ernst Niekisch, Julius Evola, Ernst Jünger, Hielscher i kilka innych osób związanych z tzw. „konserwatywnej rewolucji”.

—–

Narodowy bolszewizm – ruch polityczny łączący w sobie elementy nacjonalizmu i bolszewizmu.

Jego ideologia nawiązuje bezpośrednio do filozofii Hegla, którego uważa za ojca idealizmu. Dodatkowo, ruch ten jest skrajnie antyamerykański („przeciw Wall Street”) oraz, podobnie jak nazizm, sprzeciwiał się istnieniu Republiki Weimarskiej i traktatowi wersalskiemu. Narodowy bolszewizm jest także silnie tradycjonalistyczny, na modłę prezentowaną przez filozofię Juliusa Evoli.

W sprawach ekonomicznych narodowi bolszewicy pragną połączenia leninowskiej Nowej Ekonomicznej Polityki z korporacjonizmem Benito Mussoliniego. To „małżeństwo” faszystowskiej ekonomii mieszanej z częściową gospodarką wolnorynkową sprawiło, iż wielu komunistów odrzuciło narodowy bolszewizm jako ideologię faszystowską.

Narodowy bolszewizm przeciwstawia się internacjonalizmowi i trockizmowi czyli komunistycznej myśli budowy „globalnego socjalizmu” bardziej kierując się ku myśli Józefa Stalina czyli „budowy socjalizmu w jednym kraju” dodatkowo łącząc w sobie skrajny nacjonalizm przez co nurt ten jest odrzucany przez lewicę.

Obecne rosyjskie ruchy narodowo-bolszewickie, pod wpływem rodzimych idei geopolitycznych, opowiadają się za ideą eurazjanizmu, głoszącego odrębność kulturalną i geopolityczną ziem byłego ZSRR oraz Imperium Rosyjskiego od Europy i Azji.

Reklamy

Skomentuj

Please log in using one of these methods to post your comment:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

 
%d blogerów lubi to: